اگر وقت ندارید که یک شب حتی یک ساعت در هفته با اعضای خانواده تان دور هم جمع شوید پس خانواده خود را در اولویت قرار نداده اید.

بچه ها مهم ترین درس های زندگی را از شخصیت های سینمایی یاد نمی گیرند بلکه از یک خانواده دلسوز که برایشان کتاب می خواند، با آنها صحبت می کند، کار می کند، به آنها گوش می دهد و اوقات خوشی را با آنها می گذراند، یاد می گیرند.

وقتی که بچه ها احساس می کنند که پدر و مادر آنها را دوست دارند و این دوست داشتن واقعی است، پیشرفت می کنند.

اگر ما خانه های محکم تر و بهتری نسازیم مجبور خواهیم شد زندان های بیشتری بسازیم. بزرگترین کاری که می توانید برای بچه هایتان انجام دهید دوست داشتن همسرتان است.

مستحکم کردن روابط خصوصی در ازدواج سبب احساس امنیت کل خانواده می شود. به جلسات هفتگی خانوادگی، ملاقات های برنامه ریزی شده و فعالیت های روزانه پایبند باشید. سعی کنید هر هفته یک جلسه ملاقات خصوصی با یکی از فرزندانتان ترتیب دهید. کودکان را وادار کنید یک جدول تهیه کنند که در آن فهرست کارهای اجباری که در طول هفته باید انجام دهند و نیز کارهای تفریحی که از آن لذت می برند را به آنها یادآوری کند.

● مختصات خانواده خوشبخت

اگر هر یک از ما در جهت های متفاوتی حرکت کنیم و همیشه با هم در جنگ و دعوا باشیم، کارها بر وفق مراد نخواهد بود. اگر همه ما دارای یک نظام ارزشی مشترک باشیم کارها آسانتر پیش می رود. توافق در قبال انتظار ایفای نقش ها، راهبردهای حل مسیله و ارزش ها در یک ارتباط رسالت مشترک نامیده می شود. یک رسالت نامه به معنی قانون اساسی واقعی زندگی خانوادگی شماست. وقتی که شما از مقصد، نقش خود و فرصت های خود دید روشنی داشته باشید، موفق ترید.

پس زمانی را برای بوجود آوردن رسالت نامه ازدواج صرف کنید تا مطمین شوید که شما و همسرتان در یک مسیر مشترک پیش می روید. از طریق رسالت نامه خانوادگی شما می توانید به فرزندان تان تفهیم کنید که شما کاملا به آنها متعهد هستید و اینکه این پیمان والد فرزندی هرگز شکسته نخواهد شد. با نوشتن رسالت نامه خانوادگی به خانواده تفهیم می کنیم که خانواده هم برای موفق شدن نیاز به برنامه دارد. دقت کنید:

اگر اعضای خانواده احساس کنند که رسالت نامه منعکس کننده نظرهای آنها نیست، از آن حمایت نمی کنند. هر کسی باید نسبت به رسالت نامه احساس تعلق کند. شرکت نداشتن افراد در رسالت نامه برابر است با عدم تعهد به آن.

نوشتن رسالت نامه فقط شروع کار است. نتیجه اصلی موقعی به دست می آید که شما آن رسالت نامه را به تمام ساختار زندگی خانوادگی و در لحظه به لحظه زندگی روزمره تان انتقال داده باشید.

فرآیند انجام کار به اندازه محصول نهایی اهمیت دارد. رسالت نامه بیانگر افکار و احساسات تمام اشخاص شرکت کننده در آن است.

پس از نوشتن رسالت نامه می توانید آن را بر روی تابلو در معرض دید همگان نصب کنید. دو نمونه از رسالت نامه های نصب شده بر درب ورودی دو خانه را با هم می خوانیم:

نمونه یک)

ـ هیچ چیز را از هم مخفی نمی کنیم.

ـ درباره نیازها و خواسته هایمان با هم کاملاً روراست خواهیم بود.

ـ در غیبت هم به یکدیگر وفادار خواهیم بود.

ـ در صورت رنجش، آن را بیان کرده و به دیگران فرصت دهیم تا آن را برطرف کنند.

نمونه دو)

▪ رسالت خانواده ما عبارتند از:

ـ دوست داشتن یکدیگر

ـ کمک کردن به هم

ـ باور داشتن هم

ـ استفاده عاقلانه از وقت، منابع و استعدادها برای خوشحال کردن دیگران

ـ ستایش یکدیگر برای همیشه

ـ همدلی

روابط خانوادگی نیاز به توجه مداوم دارد زیرا نیاز به حمایت عاطفی دایمی است. در ژرفای دل هر خانواده درد حقیقی همان فقدان همدلی است. یکی از دلایلی که در پس مختل شدن روابط وجود دارد این است که طرفین مربوط، یک اتفاق را به طور متفاوتی تفسیر می کنند و تجارب گذشته آنها را وادار به این کار می کند.

تا زمانی که نتوانیم عینک مان را کنار گذاشته و جهان را با چشم دیگران بنگریم، نخواهیم توانست روابط عمیق و حقیقی برقرار کنیم و ظرفیت تأثیر مثبت گذاشتن بر دیگران را به دست نخواهیم آورد. تا وقتی که با همدلی گوش نکنید همانطور در چارچوب مرجع خودتان باقی می مانید و نمی فهمید آنها واقعاً دنیا را چگونه می بینند، خود را چگونه می بینند و به شما چگونه نگاه می کنند. گوش کردن واقعی برای ورود به ذهن و قلب شخص دیگر گوش کردن همدلانه نام دارد.

گوش کردن با همدلی یعنی بکوشیم با چشمهای دیگری دنیا را ببینیم. گاهی اوقات سکوت کامل همان همدلی کردن است. همدلی فرآیندی صمیمانه و متواضعانه است. هر چه سطح اعتماد بالاتر باشد راحت تر می توانید در پاسخهای همدلانه شرکت کنید، اما اگر اعتماد متزلزل شده است مجبورید زمان بیشتری صرف کنید و صبور باشید.

وقتی به غریبه از راه رسیده ای بیشتر از افراد عزیز زندگیتان ارزش می دهید باید برای عذرخواهی، طلب بخشش، ابراز علاقه، قدردانی، ارزش دادن و جلب اعتماد تلاش کنید. همیشه با زبان عشق با او حرف بزنید. هرگز درباره شخص قضاوت نکنید. حساب شخص را از رفتارش جدا کنید. به او بگویید: دارم سعی می کنم منظورت را بفهمم. اصلاً قصد ارزش گذاری، موافقت و یا مخالفت و قضاوت کردن ندارم. می خواهم آنچه را تو می خواهی درک کنم.

از پیامهای من استفاده کنید، زیرا پیامهای من سیری افقی دارد اما پیامهای تو عمودی است، یعنی تلویحاً می فهماند که یکی برتر از دیگری است. پیامهای من مثل:

ـ این برداشت من است...

ـ نگرانی من این است...

ـ من این طور موضوع را می بینیم...

ـ من این طور احساس می کنم...

80-70 درصد روابط غیرکلامی هستند. به زبان چهره و بدن، لحن صدا و موقعیت موجود توجه کنید. همدلی گاهی فقط تکان دادن سر است. تمرین کنید برای این منظور پانتومیم بازی کنید. از بچه ها بخواهید حس عصبانیت، اندوه، شادی یا ناامیدی را نشان دهند و از بقیه اعضای خانواده بخواهید حدس بزنند آن حس چیست. از این طریق به فرزندان تفهیم کنید که از تماشا کردن چهره و حرکات بدن افراد به سادگی می توان چیزهای زیادی در مورد آنها آموخت.

● تعاون و همکاری

هر مشکل فرصتی برای یک سرمایه گذاری است. گرفتاری ها شبیه به جوانه هایی است که سیستم ایمنی جمع خانواده را تقویت و فعال می کند. بخش مهمی از همکاری، یادگیری این نکات است که

الف) از توانمندیها و استعدادهای دیگران تمجید و قدردانی کنیم.

ب) بیاموزیم به تفاوتها ارزش دهیم.

با روشهای زیر می توانید به فرزندانتان نشان دهید با هم بودن بهتر از تنها بودن است:

1 ) چند آزمایش جالب که نشان می دهد چقدر انجام کار با کمک دیگری آسانتر از انجام آن به تنهایی است، سازماندهی کنید:

آزمایش یک) از بچه ها بخواهید بند کفششان را با یک دست گره بزنند. سپس از یکی دیگر از اعضای خانواده بخواهید با دست به او کمک کند. نشان دهید که وقتی دو نفر با هم کار می کنند بیش از یک نفر و یا دو نفر که جدا کار می کنند، موفق هستند.

آزمایش دو) یک تکه چوب نازک به بچه ها بدهید که آن را بشکنند، احتمالاً می توانند بعد یک دسته چوب چهار- پنج تایی که به هم بسته شده به آنها بدهید و بخواهید آن را بشکنند، احتمالاً نمی توانند. با این مثال نشان می دهید که خانواده با هم قوی تر از هر یک از اعضا به تنهایی است.

2) فهرستی از کمکهایی که هر فرد خانواده می تواند انجام دهد، تهیه کنید.

3) از بچه ها بخواهید با هم پوستری تهیه کنند و یا غذایی طبخ کنند.

4) یک فعالیت خانوادگی ترتیب دهید از همه اعضای خانواده بخواهید که استعدادهای خود را نشان دهند.

5) مسایل و معماهایی را طرح کنید. دیدگاه خانواده را در مورد آن مسأله بررسی کنید. آنها را وادار به مشارکت، تفکر و ارایه راه حل نمایید.

● توقف کن، فکر کن، انتخاب کن

اگر افراد به جای واکنش نشان دادن به هیجانات لحظه ای براساس ارزشهای عمیق درونی خود عمل کنند، خانواده به مجموعه بسیار بهتری تبدیل می شود. فرد خوشبخت کسی است که وقتی در یک موقعیت ناامید کننده قرار می گیرد، توقف می کند، تمایلات درونی اش را می سنجد و آنها را با بینش بررسی می کند، از صحبت کردن تکانشی یا خشونت کردن اجتناب می کند و دایماً برای بردباری، کنترل و تسلط یافتن بر خود تلاش می کند.

این امر او را قادر می سازد تا تشخیص دهد که همه مسایل کوچک هستند و او را از ترشرویی، سختگیری، تحکم، حق به جانب بودن، کمال طلبی و نامتعادل بودن بازمی دارد. دکمه توقف به اعضای خانواده فرصت می دهد تا از برنده شدن در مشاجرات چشم پوشی کنند تا به آن چه واقعاً مهم تر است، دست یابند، مثل ایجاد ارتباط قوی و محکم و داشتن یک خانواده شاد. کار مؤثر این است که انرژی و تلاش خود را برای گفت وگو درباره چیزی صرف کنید که می توانید بر آن تأثیر بگذارید.

مشاجرات درونی برای خانواده بسیار مخرب تر از فشارهای آسیب رسان بیرونی است. سعی در شکست دادن و راه اندازی کانون رقابت در خانه و احساس حق به جانب بودن و کسب یک پیروزی کوچک که از فاتح شدن در یک بحث حاصل شود فقط سبب جدایی بیشتری می شود و شما را از رضایت خاطر کامل از زندگی زناشویی محروم می کند.

وقتی که عمیقاً دیگران را دوست بدارید و همانگونه که هستند، بپذیرید، در واقع آنها را به بهتر بودن ترغیب می کنید. اما اگر دوست داشتن را برای تحت نفوذ قرار دادن و کنترل کردن به کار ببرید، دیگران احساس طرد شدگی می کنند.

از طریق دوست داشتن بی قید و شرط دیگران، شما نیروی طبیعی آنها را برای بهتر شدن آزاد می کنید. زیرا به جای تلف کردن انرژی برای دفاع از موضع خود، قادر به تمرکز بر تعامل با وجدان خود می شوند و رشد بالقوه خود را شکوفا می کنند. چنانکه گوته می گوید: با یک فرد آن گونه که هست رفتار کن و او همانگونه که هست باقی خواهد ماند، با یک فرد آن گونه که می تواند باشد رفتار کن و او همان گونه که می تواند باشد، می شود.

مهربانی های کوچک راه درازی را که برای رسیدن به ارتباطات توأم با عشق بی قید و شرط وجود دارد، کوتاه می کنند. چیزی که افراد به آن نیاز دارند یک دوجین نوازش در روز است. نوازش به صورتهای مختلف جسمی، کلامی و دیداری صورت می گیرد.

یکی از مهمترین درجات و مراتب مهربانی، تشویق و تمجید است و مرتبه بعدی این است که هر چه زودتر یاد بگیریم که معذرت خواهی کنیم و مرتبه دیگر توانایی بخشیدن و تقویت آن است. تا زمانی که نتوانید ببخشید همیشه یک قربانی خواهید بود. شما با بخشش، قلب خود را پاک می کنید و مانع بزرگی که دیگران را از تغییر کردن باز می دارد، از پیش رو برمی دارد.

پرورش روحیه برنده- برنده به دلیل فراهم کردن منفعت دوسویه سبب افزایش درک و فهم نیازها، خواست ها و نگرانی های طرفین می شود و حرکت از من به سوی ما را تسهیل و تسریع می کند. کمک کردن به دیگری در برنده شدن، احساسات مثبت، همدلی و تعاون را به ارمغان می آورد.

هیچ کس بزهکار متولد نشده !